Untitled Document

Updated on: Friday 14 August, 2009

Verslag vakantie Kroatië 16-08-2003 t/m 06-09-2003

Van 18-08-2003 tot en met 04-09-2004 zijn wij (mijn ouders Henk en Maria, mijn broer Dennis, zijn vriendin Lian en ik) naar Kroatië op vakantie geweest. Wij hebben in Zaton (Zaton Holiday Village) op de camping gestaan. Zaton ligt op +/- 10 KM van Zadar. Zowel Zaton als Zadar liggen aan de Adriatische kust.

In dit verslag laat ik zien wat wij tijdens deze vakantie hebben gedaan. Ik zal niet iedere dag beschrijven. Voornamelijk de "uitstapjes" (excursies) zal ik beschrijven. Om dit verslag meer "kleur" te geven heb ik er een aantal foto's tussen gezet. Alle foto's zijn te zien op mijn foto pagina (groot formaat).

Dennis, Lian en ik zijn 16 augustus zijn een uur of 5 vertrokken, pa en ma een aantal uren eerder. Zij hadden de sleurhut achter de auto hangen. Tegen de ochtend haalden we ze in. Toen hebben we maar bij het eerst komende tankstation samen koffie gedronken.

Tegen 16:00 uur waren wij bij ons pension waar wij hebben overnacht. Dit was in Millstat aan de Millstättersee. Lekker even zwemmen (afkoelen) in het meer. Het daarna eten bij Perauer, boven op de berg. Dit restaurant kennen we nog heel goed van de vakanties op Camping Ferienpark Lieseregg aan de Millstättersee. Na het eten zijn we dan ook nog even naar de camping gegaan, om te kijken wat er allemaal veranderd was. Pa en ma waren er ook, zij hebben hier overnacht.

De volgende dag, na een heerlijk ontbijt zijn we weer verder gegaan. Om Lian ook even te laten genieten van de mooie bergen zijn we via de Würzenpas naar Slovenië gereden. Van daaruit de autobaan op richting Kroatië. De autosnelwegen en de grote wegen liggen er prima bij, zowel in Slovenië als in Kroatië. Vanaf Rijeka (Kroatië) hebben we de kust weg richting Split en dus ook Zadar genomen. Vanaf Rijeka is het ruim 230 km kustweg (langs Adriatische Zee) naar Zadar. Deze weg is schitterend, maar schiet niet echt op. Gelukkig hadden we de hele rit maar weinig last van files.

Pa en ma waren eerder op de camping als wij. Er zijn wat problemen met de plaats op de camping die wadden besproken. Volgens de mensen van de camping is de plaats die wij wilden hebben nooit bevestigd, oorzaak was dat wij geen aanbetaling hadden gedaan. Het was bij ons niet bekend dat we moesten aanbetalen. Ook in e-mailtje dat wij van de camping hadden gehad stond er niets over aanbetalen. Een het e-mailtje was voor ons een bevesigting dat de plaats besproken was. Toen maar opzoek naar een nieuwe plaats. We hebben 1 nacht achterop de camping gestaan, daarna hadden we toch ook een heel mooie plaats vlak bij het strand.

NAAR BOVEN

Na een paar dagen uitrusten op de camping, was ons eerste uitstapje naar Nationaal Park De Kornati Eilanden.

Op weg naar Nationaal Park De Kornaten hebben Lian en ik 2 dolfijnen gezien. Dolfijnen komen wel meer voor in de Adriatische zee, maar waar wij ze zaken was het vrij uniek. De boottocht van de camping naar de eilanden duurde ongeveer een uur. Eenmaal in het park, vaarden we ook nog een tijdje rond. Op de boot kregen we te eten, waaronder een paar vissen, het is maar wat je lekker vindt!

Een schitterend gezicht al die eilanden. Ze zijn allemaal bol van vorm, en bijna niet begroeid. We meerden aan bij het eiland Telascica. Op/in dit eiland ligt de Silbersee, dit is een zout meertje. Dit meertje is (wereld)beroemd van de films van Winnetou en Old Surehand. Aan de andere kant van het eiland heb je steile klippen van zeker 50 meter hoog. Dis is geweldig om te zien, misschien iets minder voor mensen met hoogte vrees.

Ook de onderwaterwereld bij de Kornati Eilanden is erg mooi, er wordt dan ook veel gedoken. Wij hebben daar nog even gesnorkeld, ook dan zie je hele mooie vissen. Naar ander half uur op het eiland Telascica, weer de boot op. Van daaruit gingen weer terug naar de camping.

Zadar is een stad met ongeveer 100 000 inwoners. De oude historische stad is met via bruggen over het water te bereiken. Om het oude gedellte staan de stadsmuren. (zolas op de foto's te zien). Het oude gedeelte is na de oorlog bijna helemaal gerestaureerd. In de buiten wijken, het nieuwere gedeelte, is niet veel gerestaureerd. Hier zijn dan ook nog wel veel gaten van schoten te zien. Tijdens de oorlog en vooral in 1994, is er hevig gevochten in en bij Zadar. Meer tekst volg...........

De Plitvice Meren
Kroatisch Nationaal Park / werelderfgoed van UNESCO
23-08-2003

Het Nationaal park Plitvice meren bestaat uit 16 meren en 93 watervallen, de hoogste waterval is 76 meter. Deze meren liggen trapsgewijs in bosrijke vallei. Het water is azuur blauw en kristal helder. Je kunt er veel vissen zien zwemmen.

Het was niet een hele zonnige en extreem warme dag, ideaal dus om een wandeling te maken in het Nationaal Park Paklenica te maken. Het eerste stuk naar de kloof, ging per busje, in dit stuk stijg je al een heel stuk.

Het gebergte is erg geschikt voor bergbeklimmers. In het begin van de kloof, waar de bergwanden nog mooi "recht" zijn, zijn veel bergbeklimmers aan het "trainen". Eén maal verder in de kloof, gaat het steiler omhoog en worden de paden smaller.

Steeds meer wandelaars kregen door dat er een bergbeklimmer in nood was. Deze werd ondertussen bijgestaan door een aantal mede klimmers. Iedereen stond te kijken wat er aan de hand was. Pa en ik wilden toch nog even kijken, de rest liep door. Ondertussen ging mijn digitale camera stuk. Ik kreeg een error melding. Dit probleem was niet te repareren. Dit was natuurlijk heel erg balen. Gelukkig had ik mijn spiegelreflexcamera nog. Maar onderwaterfoto's kon ik de rest van de vakantie niet meer maken.

Na een tijdje kwam er een helicopter over vliegen, maar deze vloog weer weg. Wij wandelden ook maar weer verder. Toch bleven we de klimmers volgen. De helikopter kwam weer terug, en wij liepen dus ook maar weer terug. Het was een helikopter van het kroatische leger. Omdat er maar weinig gebeurde zijn we weer verder gelopen. We wilden naar één van de toppen lopen. Op de top zou ook nog een grot zitten. Dit ging via een heel smal pad en het was erg stijl. Dennis, Lian en ma kwamen alweer naar beneden lopen. Ze waren niet helemaal boven geweest, het was te ver. Toch liepen pa en ik nog een stuk door. Het uitzicht werd wel steeds mooier.

Veel kwamen veel mensen tegen die ons vertelde dat de grot gesloten was. Omdat het toch nog een eind lopen was, en de grot dicht was, zijn wij ook maar omgedraaid. Op het "hoofdpad" zaten ze op ons te wachten.

We zijn ook nog in een oud gangenstelsel in een berg geweest. Dit stelsen was van het leger van het voormalige leger van Joegoslavië.

Deze foto's zijn gemaakt voor de kust van de camping en bij Telascica (Nationaal Park Kornati Eilanden)

Via een schitterende weg met veel haarspeld bochten rijden we richting de grens met Bosnie-Herzegovina . De grens ligt boven op de berg. Bij de grensovergang worden onze paspoorten ingenomen, We moeten wachten, schijnbaar controleren ze erg streng. Na 10 minuten mogen we veer verder. we komen door kleine armoedige plaatjes. We stoppeen even bij een kapot ggeschoten (en verlaten) dorp. Heel erg indrukwekkend. Het landschap is heuvelachtig en vrij kaal. Er lopen veel herders met veel schapen.

Op sommige plaatsen staan borden van de EU. De EU helpt mee Bosnië weer "op te bouwen". Op één van de borden is te lezen dat geholpen wordt bij het terug keren van vluchtelingen.